یکشنبه 8 تیر 1393 ساعت 03:23 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست علی اصغر فیض اله زاده | ( نظرات )
در این بخش، تعریف بتن و مصالح تشکیل دهنده آن به صورت مختصر خواهد آمد، تعرایف زیر براساس استانداردهای 125CASTM و 116 ACI بیان شده اند:

1) بتن

بتن ماده ای مرکب است که اساساً از یک ماده چسباننده، که دانه‌ها و ذرات سنگی در آن قرار می‌گیرند، تشکیل می‌شود. در بتن با سیمان هیدرولیکی، چسباننده از اختلاط سیمان هیدرولیکی با آب ساخته می‌شود.

2) سنگدانه ها

سنگدانه‌ها مواد دانه‌ای نظیر ماسه، شن، سنگ شکسته یا سرباره‌های کوره‌های آهنگدازی هستند که با سیمان و آب، بتن و ملات سیمانی را می‌سازند، درشت‌دانه‌ها به سنگدانه‌های بزرگتر از 75/4 میلیمتر(اندازة الک نمره 4) و ریزدانه‌ها به سنگدانه‌های کوچکتر از 75/4 میلیمتر و بزرگتر از 75 میکرون (اندازه الک نمره 200) اتلاق می‌شود. شن سنگدانه درشتی است که از یک منبع طبیعی بر اثر سایش سنگ‌های بزرگ یا تغییراتی که در سنگ‌های کنگلومرای ضعیف صورت می‌پذیرد، نتیجه می‌شود. ماسه، که اغلب به عنوان ریزدانه سنگی مصرف می‌شود، از یک منبع طبیعی و سایش سنگ‌های بزرگتر و تغییرات ماسه سنگ‌های شکننده نتیجه می‌گردد. سنگ‌شکسته محصل خرد کردن صنعتی صخره‌ها و سنگهای بزرگ می‌باشد. سرباره‌کوره‌های‌آهنگدازی در حقیقت تفاله کوره‌های آهنگدازی است که از خرد کردن سرباره کوره، که در شرایط معمول محیطی سرد شده است، به دست می‌آید.

3) ملات

ملات به مخلوط ماسه، سیمان و آب گفته می‌شود. ملات در واقع بتن بدون سنگدانه درشت است. دوغاب اغلب مخلوطی از ماده چسباننده سیمانی و سنگدانه،(معمولاً سنگدانه ریز)، به‌ همراه آب کافی است. استفاده از سنگدانة ریز، به منظور ریختن آسان در محل بدون خطر جدایی اجزاء می‌باشد، پاشیدن‌ملات یا بتن به سیتم حمل و پاشیدن به وسیله شلنگ و ابزار خاص بادی بر روی یک سطح، با سرعت زیاد، اتلاق می‌شود.

4) سیمان

سیمان، ماده ریز و پودر شده‌ای است که به تنهایی خاصیت چسبانندگی ندارد لیکن بر اثر عمل هیدراتاسیون (واکنش‌های شیمیایی بین سیمان و آب) خاصیت چسبانندگی پیدا می‌کند. سیمان‌هیدرولیکی به سیمانی گفته می‌شود که در آن محصولات حاصل از واکنش‌ها، در یک محیط آبی،پایدار هستند. از متداولترین سیمان‌های هیدرولیکی برای ساخت بتن سیمان‌پرتلند است که ماده اصلی تشکیل دهنده آن سیلیکات‌های کلسیم هستند، سیلیکات کلسیم هیدراته شده که بر اثر هیدراتاسیون سیمان تولید می‌شود. نقش اصلی چسبندگی را داشته و در محیط‌های آبی پایدار می‌باشد.

تعریف فوق از بتن به عنوان مخلوطی از سیمان هیدرولیکی، سنگدانه و آب ، شامل ماده چهارم یعنی مواد افزودنی که اغلب در بتن‌های نوین بکار می‌روند، نمی‌شود. مواد افزودنی موادی هستند که علاوه بر سنگدانه و سیمان و آب بلافاصله قبل یا حین ساختن بتن به آن افزوده می‌شوند، امروزه کاربرد مواد افزودنی، به علت خواصی که می‌توانند به بتن بدهند، بسیار وسیع گشته است. به عنوان مثال مواد افزودنی شیمیایی می‌توانند زمان گیرش و سخت شدن خمیر سیمان را اصلاح کنند. مواد کاهش دهنده آب در بتن تازه حالت خمیری مناسب‌تری را با کم کردن کشش سطحی آب موجود در آن ایجاد می‌کنند، مواد حباب هوازا، دوام بتن را در محیط‌های سرد افزایش می‌دهند و مواد مضاف معدنی نظیر پوزولان‌ها (مواد شامل سیلیس واکنش‌پذیر) خطر ترک‌های حرارتی در بتن‌های حجیم را کاهش می‌دهند.



:: مرتبط با: - آمـــــــوزش و مقالـــــــــــــــات ,
می توانید دیدگاه خود را بنویسید
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
آخرین عناوین مطالب
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic